Franc Jozefi n’divanhane:
“Padishah, pash� jet�n tande,
Mos me t’keq me i marr� shqiptar�t,
Mos me u l�shue n’qaf� pashallar�t,
Q� me i prish� e k�shtu me i �art�,
Si tash s’voni ia ke hi
N’at� t� mjer�n moj Malsi:
Se, mana, k�ta po i’n do njerz
Q� po i more tep�r terz:
Me �ka m’ndan neshtrasha mue:
S’kan� me u prit�, jo, pa trazue,
Pa t’i qit� do t’�ame krejet.
Se ti k�ta, dije prej mejet,
Fort p�r hajr, ndoshta, s’i ke,
E ma lir� i shet se i ble:
Se as p�r hajr, drue, nuk kan� le;
Ve� se, besa, sa p�r sherr
S’ke p�r t’gjet� kund fisa ma derr,
Ma kryek�rcyem e ma bela,
Q� ‘i grusht gjind e fukara,
Fytafyt k�ta me u p�rla
N’da� me krajl e n’da� me mbret,
Si t’u k�cej� ai zekthi i vet.
K�ta sot lypin lirin�,
Lypin t’lir� me pas Shqipnin�,
E krejt m’veti me u sundue,
T’huejt mbas sotit jo m’u shtrue,
Pag� as t’dhjeta me i pague,
E s’kan� faj; pse tash sa mot,
T’thuesh, shqiptar�t l�shue i ke pa zot;
E l�shue u ke ti m’qaf� xhahilat,
N’krye t’vendit vu u ke katilat,
E as p�r t’mjer�n mos Shqipnni,
Q� nd�r lufta p�r ty asht shkri,
Turk e i k’shten�, po, gja nd�rtue
s’ke der’ m’sot; ve�se rr�nue,
Djeg� e pjek� edhe shkretnue,
Me iu dhimbt� minit n’ mur�
E atij gjarpnit p�r n�n gur�.
Prandej vet� kishe me than�,
Se s’ban keq lirin� me ua dhan�:
Asht ma mir� me i pasun miq
E t� lir�, se rob e anmiq;
Pse di�ka edhe jam due drasht�,
Se k�ta ‘i dit� kan� me t’u dasht�
N� mos sot, sugure mot:
Di�ka ndiej era barot…”
Padishahi n’at� harem:
“Tungjatjeta, or’ miku i jem,
Se’ mana, mir� je ka thue:
Ashtu m’ndan� puna dhe mue.
Ve� asht ‘i hall, ‘or tungjatjeta
Se n’Shqipni, t� thuesh, dy t’treta
T� Halis� jan� muamedan;
E prandej kjo pun� nuk ban.
Pse edhe as dini nuk e jep,
P�r pa pas� nj� t’madh gazep,
Nj� zalldan, nj� far� sikletit,
Me u shkep� turku ylqet t’mbretit
E me u ngreh� ai davlet m’veti.
Me gjith’ k�ta vetimeveti,
Mir� tue u mat� e p�r kadal�,
Do ta baj pleqni k�t� fjal�,
Pale ‘i her� si mund t’na dal�;
Se me u ngut� s’e kam zanat�.”
Se rri mbreti tue u mat�,
Tue u mat� e tue u shmat�,
N’at� harem ai tue g�rhat�:
Si tash s’voni e ka zanat�:
Fjala Carit ka shkue n’vesh;
Edhe, besa, ky hund�lesh,
Nj� as dy nuk ia ka ba,
Por t’asht ngreh� si katalla,
E u ka b�za shkjeve t’Ballkanit:
Sot a kurr’ me i ra Sulltanit!
Sot e kurr’ turkut me i ra,
Turk e shkja sot me u p�rla;
Se p�rndryshe ju Shqipnia
E p�r rreth Maqedonia,
Me sa turku ka t�rthore
K�tu n’Evrop�, kan� me u dal� dore.
Kur qe turku erdh e u thye,
E u t�rhoq e u vu me u kthye,
Krejt la n’gjak e keq sh�mtue,
N’at� Stamboll� p�r t’u ngujue.
M’shpin� bullgari at�her� iu shtri;
M’pushk� e m’top m’te m’nj� tue shti,
Der’ n’ �atallxhe q� ka mb�rri,
Prej kah njeri p�r n�n dor�
Leht� hedh pesh�n mbrend� n’Stamboll�.
Si nj� lum, q� dal� prej amet,
Bjeshk�ve bora ortek kah shambet,
E l�shojn� p�rrojet e malsis�
Dep�rton gjithkah zallis�:
K�shtu at�her� shkjau iu rras Shqipnis�
N’Ka�anik e n’Adriatik,
Vele�ik e Salonik,
Tue ndrydh� vendin nd�r �apoj:
Vra e pre e lidh n’vargoj,
M’dajak gjinden p�r dhe shtroj,
Bani pla�k� e trollit d�boj:
Edhe lufta ashtu mbaroi.
Franc Jozefi, kur ka ndie
Se u rras shkjau mbrend� n’at� Shqipni,
Se �’asht mbush� ai me m�ni,
Se edhe fort �’erdh tue u idhnue
E as s’u mat ma as s’u hutue;
Por �oi n’kamb� tet�qind taborre,
Mir� e mprehi at� shpat� mizore,
Mprehi shpat�n e mejdanit,
E u �on fjal� shkjeve t’Ballkanit:
“N’krye t’tet� dit�ve, tue marr� dielli,
Prej Shqipnis� me dal� ju filli:
A p�r ndryshe mir� ta dini,
Se, p�r Zotin, n’shpin� m� kini,
E at�her� s’dij se �’baj mbi ju!”
Rregji i Itales fort asht g�zue.
Franc Jozefit fjal� ka �ue:
“Se edhe mue me veti m’ke,
P�r t’i rysun k�ta shkje:
K�ta sllav q� kan� marr� krye,
Edhe n’shpin� duen me na k�cye,
Me na lan� t’dyve pa sy.
Se as e mjera, moj, Shqipni
S’ka k�nd mik as kumbari,
Q� me hy asaj zot me i dal�
Turrin shkjaut me ia ndal�,
Q�, i t�rbuem gjithmon� e i eg�r,
Po do sot m’e ba krejt fleg�r,
Thue se ai zot asht ba n’Evrop�.”
Krajli i Inglizit se �’asht vra;
Za t’gjasht� Krajlave u ka ba:
“Amanet, mos me pritue,
N� London me na u bashkue,
P�r me fol�, me kuvendue;
Se Ballkani asht tym e njergull,
E po ban, prit, Zot! ndo’i tjegull
Me na ra kres� edhe ne…
Prej Ballkanit hajr nuk ke!
